Στην Ενότητα αυτή θα παρουσιάσουμε θέματα και αποσπάσματα που δεν εντάσσονται στις προηγούμενες ενότητες

Ενα κείμενο προς τιμή του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας απο τον πρέσβη της Ελβετίας στην Αθήνα κ. Lorenzo Amberg
 
Πριν από λίγες ημέρες, tovima.gr, δημοσίευσε ένα κείμενο σχετικά με την άγνωστη σε πολλούς δράση του Ιωάννη Καποδίστρια στην Ελβετία και το ρόλο του στην ουδετερότητα της χώρας αλλά και την ενσωμάτωση των καντονιών της Γενεύης και του Βο (Λωζάννη) σε αυτήν. Το ζήτημα συγκέντρωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ίσως σε αντιδιαστολή με τη θλιβερή πραγματικότητα ότι ενώ οι Ελβετοί τιμούν τον Καποδίστρια για την προσφορά τους στη χώρα τους, στην Ελλάδα, την πατρίδα του, δολοφονήθηκε, τη στιγμή που σχεδίαζε να χτίσει από το μηδέν ένα νέο ελεύθερο κράτος. Στα πλαίσια της συζήτησης που προκάλεσε το εν λόγω κείμενο, ο πρέσβης της Ελβετίας στην Αθήνα κ. Lorenzo Amberg απέστειλε στο Βήμα ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον κείμενό του σχετικά με το ίδιο ζήτημα, το οποίο βασίζεται σε ομιλία του στην Αναγνωστική Εταιρεία Κέρκυρας στις 23 Σεπτεμβρίου 2011 προς τιμή του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας.

Το ακόλουθο κείμενο αφορά κάποιες πτυχές της ζωής αυτού του μεγάλου πολιτικού άντρα που υπήρξε ο Ιωάννης Καποδίστριας· ειδικά το ρόλο που διαδραμάτισε στη θεσμική αναδιοργάνωση της Ελβετίας, καθώς και στην ενδυνάμωση του καθεστώτος της μόνιμης ουδετερότητας. Δεν το γράφω ως ιστορικός, αφού δεν έχω αυτή την ιδιότητα, αλλά ως ευγνώμων πολίτης, όπως επίσης και ως διπλωματικός εκπρόσωπος της σύγχρονης Ελβετίας, η οποία, χωρίς εκείνον, αναμφίβολα, δεν θα ήταν αυτό που είναι σήμερα.

Πρώτη αποστολή του Καποδίστρια στην Ελβετία από τον Σεπτέμβριο 1813 ως τον Νοέμβριο του 1814

Ο Καποδίστριας εισέρχεται στην ελβετική ιστορία σε μια κρίσιμη στιγμή, ενώ επικρατεί το συγκεντρωτικό κράτος, το οποίο θέλησε να δημιουργήσει η Γαλλία, κατόπιν της εισβολής της το 1798 στην Ελβετία, και καταλήγει σε μια κατάσταση χάους, πραξικοπημάτων και αναρχίας το 1802. Ο Ναπολέων, έχοντας αποσύρει τα στρατεύματά του, επιβάλλει τότε στους Ελβετούς το καθεστώς της ομοσπονδίας. Επιστρέφει στα καντόνια τις εξουσίες τους και καταργεί την κεντρική κυβέρνηση. Πρόκειται για μια «διαμεσολάβηση» ανάμεσα στα αριστοκρατικά και στα προοδευτικά καντόνια, αλλά πρόκειται πρωτίστως για «επιβολή». Το κάθε καντόνι έχει το δικό του σύνταγμα, αλλά αυτά τα συντάγματα είναι περίπου όμοια και δεν λαμβάνουν υπόψη τους τις ιστορικές, θρησκευτικές και γλωσσολογικές ιδιαιτερότητες του κάθε καντονιού. Η Ελβετία, μεταξύ του 1802 και του 1813 γίνεται ακόμα πιο εξαρτημένη από τη Γαλλία από ό,τι στο παρελθόν. Είναι υποχρεωμένη να διαθέσει 16.000 στρατιώτες στον στρατό του Ναπολέοντα, προκειμένου να λάβουν μέρος στους διάφορους πολέμους, με αποτέλεσμα σημαντικές ανθρώπινες απώλειες, κυρίως κατά την Ρωσική εκστρατεία.

 

Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος σὲ συνεργασία μὲ τὴν Ἱερά Μητρόπολη Ἀργολίδος καὶ τὸ Δήμο Ναυπλιέων την Παρασκευή 30 Μαΐου, το Σάββατο 31 Μαΐου καὶ τὴν Κυριακή 1 Ἰουνίου 2014 διοργανώνουν στην Αθήνα και τὸ Ναύπλιο ἐκδηλώσεις  γιὰ τὴν προσωπικότητα τοῦ πρώτου Κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδος Ἰωάννη Καποδίστρια, σύμφωνα μὲ τὸ ἀκόλουθο πρόγραμμα:

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΜΑΪΟΥ - ΑΘΗΝΑ
 
Ημερίδα στο Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής Αθηνών.
 
Πρόεδρος Συνεδρίας: Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, Πρόεδρος της Ε.Σ.Ε. Πολιτιστικής Ταυτότητας
17.00:Έναρξις της Ημερίδος. Χαιρετισμός του Μακαριώτατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου. Χαιρετισμός του Αντιπροέδρου της Ελληνικής Κυβερνήσεως και Υπουργού Εξωτερικών κ. Ευαγγέλου Βενιζέλου.
 
17.30-17.50:    Εισήγησις του Ελλογιμωτάτου κ. Ανδρέου Κούκου, Καθηγητού Νεωτέρας Ιστορίας στη Σχολή Εθνικής Αμύνης και Προέδρου Εταιρείας Μελέτης Έργου «Ιωάννη Καποδίστρια», με θέμα: «Η δυναμική της στρατηγικής του Ιωάννη Καποδίστρια από την αρχή της πολιτικής του σταδιοδρομίας στην Επτάνησο Πολιτεία έως την ίδρυση της Φιλομούσου Εταιρείας στην Βιέννη (1800-1814)».
 
17.50-18.10:    Εισήγησις του Αιδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου κ. Εμμανουήλ Γιαννούλη, Κληρικού της Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης, με θέμα: «Η άφιξις του Καποδίστρια στην Αίγινα, η ορκομωσία της πρώτης επισήμου Ελληνικής Κυβερνήσεως στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό και η διετής άσκησις της κυβερνητικής εξουσίας από το νησί (18280 1829)».
 
18.10-18.30:   Εισήγησις του Δρ Χαραλάμπους Μηνάογλου, Μέλους της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Πολιτιστικής Ταυτότητας, με θέμα: «Η πολιτική θεωρία του Ιωάννη Καποδίστρια».
 
18.30-18.50:    Εισήγησις του Δρ Δημητρίου Μεταλληνού, Διδάσκοντος εις το Ιόνιον Πανεπιστήμιον, με θέμα: «Ο ελληνορθόδοξος ηγέτης Ιωάννης Καποδίστριας».
 
18.50:  Συζήτησις-λήξις της Ημερίδος.

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 31 ΜΑΪΟΥ - ΝΑΥΠΛΙΟ19:00
-Ἔναρξις ἐκδηλώσεως εἰς τὸ Μητροπολιτικόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Γεωργίου Ναυπλίου
-Χαιρετισμός Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καρυστίας καὶ Σκύρου κ.κ. Σεραφείμ, Ἀντιπροέδρου τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου.
-Χαιρετισμός Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἀργολίδος κ.κ. Νεκταρίου.
-Χαιρετισμός κ. Δημητρίου Κωστούρου, Δημάρχου Ναυπλιέων.
-Ὁμιλία ὑπό τοῦ κ. Βασιλείου Χαραμῆ, ἱστορικοῦ-φιλολόγου, τ. Προέδρου τοῦ Ἱδρύματος «ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ» μὲ θέμα “Ὁ Καποδίστριας ὡς ὁ Ἐνσαρκωτής καὶ διάκονος τῶν ἀνθρωπιστικῶν ἀξιῶν”.
-Τὴν ὅλη ἐκδήλωση θὰ πλαισιώσῃ ἡ Χορωδία τοῦ Δήμου Ναυπλιέων.

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΙΟΥΝΙΟΥ - ΝΑΥΠΛΙΟ
07:00 -Συνοδική Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία εἰς τὸν Μητροπολιτικόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Ναυπλίου, προεξάρχοντος τοῦΣεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καρυστίας καὶ Σκύρου κ.κ. Σεραφείμ, Ἀντιπροέδρου τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου.
-Καταληκτήριος ὁμιλία ὑπό τοῦ Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ.κ. Ἀνθίμου.

11:00 -Ὁδοιπορικό μνήμης τῶν συμμετεχόντων διὰ τῆς ὁδοῦ Βασιλέως Κωνσταντίνου πρὸς τὸν Ἱερόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος,ὅπου θὰ πραγματοποιηθῇ ἐπιμνημόσυνος δέησις ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ Ἰωάννου Καποδιστρίου.

 

Συνεχίζοντας τήν ἔρευνα καί ἀξιοποίηση τοῦ ὑλικοῦ πού ἀφορᾶ στόν Ἰ. Καποδίστρια, παρουσιάζουµε µιά πολύ ἐνδιαφέρουσα ἐπιστολή µέσα ἀπό τήν ὁποία ἀναδεικνύεται τό σπάνιο ἦθος, τό «πιστεύω» τοῦ Κυβερνήτη, ἀλλά πάνω ἀπ' ὅλα, ἀποδεικνύεται ἡ ἀπόλυτη ταύτιση λόγων καί ἔργων, πεποιθήσεων καί πράξεων τοῦ Κυβερνήτη.

Μέσα ἀπό τήν ἐπιστολή αὐτή βλέπουµε νά ἀναδύεται ἕνα πολιτικό ἦθος, πού δυστυχῶς ἡ πατρίδα µας δέν γνωρίζει σήµερα. Διαβάζουµε ὅτι ὁ Ἰ. Καποδίστριας ὁλοπρόθυµα βοήθησε τούς Ἕλληνες ὁµοεθνεῖς του, ὅταν ἐκεῖνοι βρίσκονταν σέ δύσκολη θέση, ἀλλά ἡ προσφορά του δέν σταµάτησε ἐκεῖ: σάν στοργικός πατέρας, τούς συµβούλευε καί τούς νουθετοῦσε.

Ὁ Κυβερνήτης, ὄχι µόνο δέν δέχθηκε κάποιο ὑλικό ὄφελος, ἀλλά καί τό δῶρο, πού µέ ὅλη τήν καρδιά τους οἱ Ἕλληνες ἤθελαν νά τοῦ προσφέρουν σέ ἔνδειξη εὐγνωµοσύνης, τό µετασχηµάτισε καί τούς τό ἀντι¬προσέφερε, ὡς βοήθεια. Οἱ ἴδιοι, ἀφ' ἑνός µέν ἔµειναν εὐχαριστηµένοι διότι προσέφεραν τήν δωρεά τους καί ἐξέφρασαν τήν εὐγνωµοσύνη τους, ἀφ' ἑτέρου δέ ἔφυγαν ὠφεληµένοι, διότι ἡ δωρεά αὐτή θά βοηθοῦσε ὅλη τήν ἑλληνική παροικία, µακροπρόθεσµα.

Πῶς µπορεῖ νά συγκριθεῖ αὐτό τό ἦθος µέ τό σηµερινό; Ἀλλοίµονο, σήµερα, ἄν βρεθεῖς στήν ἀνάγκη ἑνός πολιτικοῦ ἤ ἑνός ὑψηλόβαθµου ὑπαλλήλου! Τό «δῶρο» ἤ «ἡ µίζα», ὅπως τήν ἀποκαλεῖ ὁ λαός, εἶναι ἐπι¬βε¬βληµένο καί, πολλές φορές, προκαθορισµένο. Ἡ παράνοµη χρηµατική, συνήθως, ἀµοιβή γιά ἐξασφάλιση καλύτερης ἤ ταχύτερης ἐξυπηρέτησης, εἶναι λίαν ἐφαρµοσµένη πρακτική, σήµερα. Ἔχεις νά δώσεις, ἤ ὄχι, εἶναι ἀδιάφορο. Ἐπίσης ἀδιάφορο εἶναι τό ἄν τό αἴτηµά σου ἀποσκοπεῖ ὄχι σέ ἴδιο συµφέρον, ἀλλά στήν ἀνάπτυξη καί τήν πρόοδο τῆς πατρίδας. Ἄν δέν «λαδώσεις», δέν θά προχωρήσει τίποτα!

 

 

Το ψαλτοτράγουδο "Η Ευχή του Χριστού" όπως το ψάλλει ο π. Δωρόθεος Βουρλής

Επιμέλεια - παραγωγή : Καρζής Νικόλαος

 

 

Οταν ὁ Καποδίστριας ἦρθε στήν Ἑλλάδα βρῆκε μιά χώρα κατεστραμμένη, χωριά ἐγκατελελειμμένα καί ἐρείπια ἀκόμα νά καπνίζουν ἀπό τίς φωτιές.

Ὅμως ἕνα ἀπό τά μεγάλα προβλήματα πού ταλάνιζαν τήν ἐποχή καί προξένησαν μεγάλες συμφορές ἦταν τά ἄγρια πάθη καί οἱ διχόνοιες μεταξύ τῶν Ἑλλήνων.

Πάθη καί διχόνοιες οἱ ὁποῖες εἶχαν τήν ρίζα τους στήν ἀπληστία τῶν φατριῶν κοτζαμπάσηδων νά ἐλέγξουν τόν τόπο.

Μιά γλαφυρή ἀναφορά τῶν ὅσων συνέβαιναν ἔχουμε στόν ἐνθρονιστήριο λόγο τοῦ Καποδίστρια πού ἐκφώνησε ὁ Θ. Καΐρης στήν Αἴγινα, ὅπου  μεταξύ τῶν ἄλλων ἀναφέρει:

«Ὅσοι εὑρέθητε εἰς τὴν Ἐθνικὴν ἐκείνην Συνέλευσιν, ἐνθυμεῖσθε ἀκόμη ποῖα ἄγρια πάθη ἠγέρθησαν διὰ νὰ καταστρέψωσιν ὅ,τι ἡ μανία τῶν τυράννων ἤ παρέβλεψεν, ἤ δὲν ἐδυνήθη νὰ ἀφανίσῃ. Ποία φλὸξ διχονοιῶν ἐξήφθη διὰ νὰ κατακαύσῃ, ὅσα τὸ ἐχθρικὸν πῦρ δὲν ἠμπόρεσε νὰ καταφλέξῃ πῶς ὁ Ἕλλην κατὰ τοῦ Ἕλληνος, ὁ συγγενὴς κατὰ τοῦ συγγενοῦς, ὁ ἀδελφὸς κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ καθωπλίζετο, καὶ ὁ ἄσπλαγχνος καὶ ἀδυσώπητος  ἐμφύλιος πόλεμος ἑτοιμάζετο νὰ καταφέρῃ τὴν τελευταίαν εἰς τὴν πνέουσαν τὰ λοίσθια πατρίδα πληγήν. Τότε, μόλις τὸ ὄνομα προφέρεται τοῦ  Καποδίστρια, καὶ ὅλα καταπραΰνονται ἡ ὁρμὴ τῶν ἀγρίων παθῶν κατέπαυσε, καὶ τὰ ὀλέθρια τῶν διχονοιῶν ἀποτελέσματα ἐμποδίσθησαν. Φέρετε  ἀκόμη κατὰ νοῦν πόσην χαρὰν ἐπροξένησεν ἡ ἐκλογή του· μὲ ποίαν ἀγαλλίασαν τὴν ἐδέχθησαν οἱ ἐκεῖ εὐρεθέντες· μὲ πόσην ταχύτητα διεδόθη εἰς  ὅλον τὸ ἔθνος καὶ ποίας ἐλπίδας τοῦ ἐνέπνευσεν.»