Στην Ενότητα αυτή θα παρουσιάσουμε θέματα και αποσπάσματα που δεν εντάσσονται στις προηγούμενες ενότητες

ΛΟΓΟΣ

Του Κ.Μιχαήλ Μαρκοπολίτου Πληρεξουσίου Νάξου

Εκφωνηθείς εἰς τήν προκαταρκτικήν συνεδρίασιν, ὅτε ἔγεινεν ἡ τελετή τοῦ ὅρκου.

 

Ματαιότης ματαιοτήτων τά πάντα ματαιότης! Σολομῶν ὁ Προφητάναξ.

 

Αὐτός ὁ πολύς καί μέγας καί θαυμάσιος Σολομῶν,αὐτός ὅστις ὑπερέβη ὅλους τούς συγχρόνους του, προγενέστερους καί μεταγενέστερους κατά τε τήν σοφίαν,σύνεσιν,δικαιοσύνην, δόξαν,πλοῦτον καί πᾶσαν τήν ἐπίγειον εὐδαιμονίαν,αὐτός ὅστις ἦτον ἐνταυτῲ βασιλεύς καί προφήτης, ὅστις ὠκοδόμησε τόν περιβόητον σολομώντειον ναόν, αὐτός ὅστις ἐξέτεινε τά ὅρια τοῦ πατρῷου αὑτοῦ Δαβιτικοῦ βασιλείου ἀπό τά παράλια τῆς Φοινίκης μέχρι τοῦ Ἐφράτου Ποταμοῦ, αὐτός ὅστις ἐπί τῶν εὐτυχῶν ἡμερῶν του διά τῆς μεγάλης αὑτοῦ σοφίας, συνέσεως καί δικαιοσύνης, κατώρθωσε νά βασιλεύη ἤ ειρήνη εἰς τάς ὁδούς καί τρίβους τῆς Ἱερουσαλήμ καί πάσης παλαιστήνης,ὡσεί λίθοι, κατά τήν Θείαν γραφήν,αὐτός ὅστις εἰσήγαγεν, ἑρύθμισε καί ἑκανόνισε τήν βασιλικήν τάξιν καί παράταξιν εἰς τάς Βασιλείους αὑλάς,αὑτός ὅστις διά τῶν βασιλοπρεπῶν αὑτοῦ πλεονεκτημάτων ἐκίνησεν εἰς θαυμασμόν πάντας τούς ἐνοικοῦντας τήν γῆν, καί θαυμάζεται ἄχρι τῆς σήμερον παρά πάντων τῶν Ἀσιατικῶν Ἐθνῶν,ὅστις διά τῆς μεγάλης φήμης τοῦ ἐνδόξου αὑτοῦ ὀνόματος, διασπαρείσης εἰς τά πέρατα τῆς γῆς ἀπέσπασε τήν ψυχήν καί καρδίαν τῆς Σαββᾶ βασιλίσσης τῶν Αἰθιόπων, καί διατρέξασα αὕτη τοσούτον διεξοδικόν καί πολύμοχθον δρόμον, ἦλθεν εἰς Ἱερουσαλήμ, ἵνα ὄψεται ὀφθαλμοφανῶς τήν δόξαν αὐτοῦ καί σοφίαν, ἅς εἶδε καί ἐθαύμασεν, αὐτός,ὅστις τέλος πάντων καί ἐν εὐαγγελίοις θαυμάζεται διά πᾶσαν αὑτοῦ τήν δόξαν παρά τοῦ θεανθρώπου Ἰησοῦ, ὅτε εἶπε πρός τούς μαθητάς του «καταμάθετε τά κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνει, οὐ κοπιᾶ ούδέ νήθει, ἐγώ δέ λέγω ἡμῖν, ὅτι οὐδέ Σολομῶν ἐν πάση τῆ δόξη αὑτοῦ περιεβάλλετο ὡς ἕν τούτων.»

 

«Η ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ 1828-1832» όπου εξετάζεται η Πολιτική του ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ, όπως προβάλλεται μέσα από σπάνια έγγραφα του Ιστορικού Αρχείου της Εξωτερικής Πολιτικής της ΡΩΣΙΑΣ. Στη συνέχεια, περιγράφεται η χαώδη κατάσταση της ΕΛΛΑΔΑΣ, όταν ανέλαβε το ύπατο αξίωμα του Κυβερνήτη ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, καθώς και οι προσπάθειές του για τη συγκρότηση σύγχρονου κράτους, που να εμπνέει το σεβασμό των πολιτών, αλλά και της ΕΥΡΩΠΗΣ, που παρακολουθούσε αμήχανη την αναγέννηση της ελληνικής πολιτείας. Επίσης, ακούγονται αντικρουόμενες προσεγγίσεις και αξιολογήσεις για την προσωπικότητα, τους στόχους και τις βασικές αρχές της πολιτικής του Κυβερνήτη. Αναλύονται τα οράματά του για μια ελεύθερη ΕΛΛΑΔΑ, ανεξάρτητη και κοινωνικά δίκαιη, αλλά και η προσφορά του στην υπόθεση της αναγέννησης και της χειραφέτησης του ελληνισμού. Τέλος, γίνεται εκτενής αναφορά στα χαρακτηριστικά της Πολιτικής του, επισημαίνοντας τη μη μονιμοποίηση της ξένης παρέμβασης στα εσωτερικά αλλά και την προώθηση των εθνικών θεμάτων της χώρας.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΡΟΝΤΩΝ & ΤΑΞΙΑΡΧΟΥ ΜΙΧΑΗΛ

agios-nikolaos-ton-geronton-inside

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου των Γερόντων, San Nicolo dei Vecchi, βρίσκεται στην παλιά πόλη της Κέρκυρας στην περιοχή που από τα χρόνια των Ενετών ονομάζεται «Καμπιέλο». Η ονομασία « των Γερόντων » προέρχεται πιθανώς λόγω της παλαιότητάς του έναντι άλλων Ναών επ’ ονόματι του Αγίου Νικολάου που βρισκόταν στην κοντινή περιοχή, εκ των οποίων μόνον ένας σώζεται πλέον.

Υπάρχει βέβαια και η εκδοχή, ότι στο Ναό συνεδρίαζε η Γεροντία για να εκδικάσει μικρές υποθέσεις της κοινότητας. Ο Ναός είναι κτίσμα των αρχών του 14ου αιώνος, ενώ την τελική του μορφή την πήρε τον 17ο αιώνα όταν κατασκευάστηκε το σκαλιστό πέτρινο Τέμπλο, το κιβώριο της Αγίας Τραπέζης και η «μονή» του Αγίου Νικολάου (το σκαλιστό πέτρινο προσκυνητάρι), τα οποία είναι ρυθμού μπαρόκ. Ο Ναός αρχιτεκτονικά είναι ρυθμού Βασιλικής Στοάς ενώ αρχικά ήταν Βασιλική τρίκλιτος. Στο πέρασμα όμως του χρόνου, τα δύο κλίτη έπεσαν καθώς επίσης και το κωδωνοστάσιο και παρέμεινε τμήμα μόνο του βορείου κλίτους το οποίο και είναι το σημερινό πρεσβυτέριο.

Στην διάρκεια της Ενετικής παρουσίας στο νησί ο Ναός υπήρξε έδρα Πρωτοπαπάδων, ενώ το 1575 μεταφέρθηκε στο Ναό το ιερό λείψανο της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστας από τον Ναό του Αγίου Λαζάρου, που βρισκόταν πριν και παρέμεινε μέχρι το 1725.

Στο Ι. Ναό Αγ. Νικολάου Γερόντων, βαπτίστηκε την 11η Φεβρουαρίου 1776 ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος, Ιωάννης Καποδίστριας.

Κατά την διάρκεια του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου όταν μεταφέρθηκε στην Κέρκυρα η εξόριστη κυβέρνηση των Σέρβων, παραχωρήθηκε σ’ αυτούς το Δημοτικό Θέατρο Κερκύρας για Κοινοβούλιο και ο Ναός του Αγ. Νικολάου ως Μητροπολιτικός Ναός για να τελούν εκεί τις ιερές τους ακολουθίες.

Στην διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, το πρεσβυτέριο του Ναού, σύμφωνα με μαρτυρίες, υπήρξε πολλές φορές το κέντρο που συναντιόνταν οι άνθρωποι της αντίστασης για να οργανώνουν τον αγώνα τους, εναντίον των κατακτητών.

Κ Ε Ι Μ Η Λ Ι Α – Ε Ι Κ Ο Ν Ε Σ

agios-nikolaos-ton-gerontonΣτον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου των Γερόντων φυλάσσεται, το μεγαλύτερο τεμάχιο Τιμίου Ξύλου που υπάρχει στην Κέρκυρα, τεμάχιο λειψάνου του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Λαζάρου καθώς και άλλα τεμάχια αγίων λειψάνων. Οι εικόνες του Ναού είναι αξιόλογες με σπουδαιότερες αυτές του Τέμπλου που είναι του μεγάλου Κρητικού αγιογράφου Εμμ. Τζάνε. Καθώς επίσης του ιδίου αγιογράφου φυλάσσεται Εσταυρωμένος σε φυσικό μέγεθος. Υπάρχουν επίσης εικόνες άλλων σπουδαίων αγιογράφων της μεταβυζαντινής περιόδου, δύο εικόνες ιταλικής τέχνης, καθώς και η εικόνα της Παναγίας της Κυροπούλας, που υπήρχε παλαιότερα σε κοντινό ομώνυμο Ναό της Παναγίας και αποτελούσε μετόχι του Αγίου Νικολάου. Υπάρχουν ακόμα παλαιά φανάρια λιτανείας και λάβαρο παλαιό, (φλάμπουρο) που φέρει αγιογραφημένη εικόνα της Αναστάσεως του Κυρίου καθώς και άλλο με την εικόνα του αγίου Νικολάου. Αξιόλογες εικόνες είναι και οι τρεις θύρες του αγίου Βήματος, με σημαντικότερη αυτή της ωραίας πύλης, όπου έχει ως θέμα την αλληγορία της θείας μεταλήψεως, οι άλλες θύρες παρουσιάζουν την αγία Κερκύρα και την αγία Θεοδώρα την Αυγούστα, έργα του Μιχαήλ Δαμασκηνού. Η εικόνα του αγίου Νικολάου ( διαστ.1.19 Χ 1.70 ) είναι φορητή αγιογραφημένη σε ξύλο και ανάγεται στην μεταβυζαντινή περίοδο. Είναι επενδυμένη με ασημένιο κάλυμμα «πουκάμισο» και παρουσιάζει τον άγιο Νικόλαο σε μπούστο όπου στα δεξιά του βρίσκεται ο Χριστός κρατώντας το Ιερό Ευαγγέλιο ενώ στα αριστερά η Παναγία κρατεί το ομοφώριο. Σήμερα ο Ναός έχει ανακαινισθεί πλήρως και έχει πλήρη λατρευτική και λειτουργική ζωή.

Εφημέριος π. Γεώργιος Βλάχος

Η Ομοσπονδία Ελληνικών Συλλόγων της Αυστρίας οργανώνει εκδήλωση στη Βιέννη, αφιερωμένη στην κορυφαία προσωπικότητα του Πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια.

Αφορμή για την εκδήλωση, η συμπλήρωση 200 χρόνων από την τοποθέτηση του Ιωάννη Καποδίστρια στη Ρωσική Πρεσβεία της Βιέννης, η οποία σήμανε και την απαρχή της διπλωματικής σταδιοδρομίας του στη Ρωσία.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου, στος 7 το βράδυ, στο Δημαρχείο της Βιέννης. Κεντρικός Ομιλητής θα είναι ο κ. Ανδρέας Κούκος - Πρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης Έργου Ιωάννη Καποδίστρια, Νομικός, Καθηγητής Νεότερης Ιστορίας στη Σχολή Εθνικής Άμυνας.

ο έγκριτος ομιλητής πρόκειται να αναπτύξει το πολύ ενδιαφέρον θέμα: «Η συμβολή του Ιωάννη Καποδίστρια στην Ελληνική Επανάσταση και την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους: Διπλωματία και Χάραξη Υψηλής Στρατηγικής στη Βιέννη του 19ου Αιώνα».

( Η επιστολή που εστάλη στον Δήμαρχο Κερκυραίων, πριν από 6 χρόνια,από τον κ. Βασίλη Λαμπούση,  Φαρμακοποιό της Μυτιλήνης)

Κύριε Δήμαρχε

Συγχωρήστε μου το θάρρος να κλέψω λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σας, αλλά θα ήθελα να εκφράσω σε σας κάποιες σκέψεις μου, που εδώ και πολύ καιρό έχουν εγκατασταθεί στο μυαλό μου, και εσείς είστε νομίζω, ο πλέον κατάλληλος άνθρωπος που θα μπορούσε να τις φέρει σε πέρας.
Θέλω να σας μιλήσω για έναν άνθρωπο, που έδωσε τα πάντα, καριέρα, δόξα , περιουσία, προσωπική ζωή και ευτυχία, έζησε μια ζωή σαν κοσμοκαλόγερος και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά έδωσε στο τέλος, εν γνώσει του, ό,τι πολυτιμότερο, την ίδια του την ζωή σε ένα σκοπό, σε μια ιδέα: Την Ελλάδα. Εκείνος πέτυχε, ο σκοπός του πραγματοποιήθηκε, η θυσία του βρήκε τόπο και ρίζωσε. Η αδικία όμως που πολέμησε σ’ όλη του τη ζωή, πήρε εκδίκηση και ουδέποτε τιμήθηκε όπως του άξιζε, ουδέποτε έγινε θρύλος, όπως άλλοι σύγχρονοι του, αν και πιστεύω ότι ήταν ο μεγαλύτερος από όλους