Από τον Σάββα Καλεντερίδη

Το 1921 η Ελλάδα ήταν απασχολημένη με τη Μικρασιατική Εκστρατεία, που κατέληξε στη μεγαλύτερη καταστροφή που υπέστη ποτέ ο Ελληνισμός στην Ιστορία του και δεν κατέστη δυνατόν να εορταστεί η επέτειος των 100 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Έκτοτε πέρασε ένας αιώνας, ο Ελληνισμός «ακρωτηριάστηκε», αφού, πέραν της ανταλλαγής των πληθυσμών, που υπογράψαμε το 1923, είδαμε αυτά τα 100 χρόνια να εξελίσσεται το φαινόμενο της συρρίκνωσης του Ελληνισμού από πολλές περιοχές της Μεσογείου και του Ευξείνου Πόντου, όπου είχε παρουσία χιλιετιών. Η μόνη αναλαμπή ήταν η παραχώρηση από τους συμμάχους μας στον Β΄ Π.Π. και στην Αντίσταση των Δωδεκανήσων, που επισκιάστηκε από την απώλεια του 37% της Κύπρου το 1974.

Σε περίπου επτά μήνες θα καλωσορίζουμε το 2021, χρονιά που συμπληρώνονται 200 χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης. Οι εθνικές εορτές και οι επέτειοι θεσπίστηκαν και εξυπηρετούν έναν συγκεκριμένο σκοπό: την ενότητα του έθνους μέσα από τη διατήρηση της συλλογικής ιστορικής μνήμης και την τόνωση του εθνικού φρονήματος.

 τοῦ πρέσβεως ἐ.τ. Περικλῆ Νεάρχου

 

Ὁ Ἀριστείδης Χατζής, ποὺ φέρεται ὡς συντάκτης τοῦ βέβηλου κειμένου γιὰ τὸν Καποδίστρια, στὸ ὄνομα τῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τὸν ἑορτασμὸ τῆς Ἐπετείου τῶν 200 χρόνων ἀπὸ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, εἶναι ὁ κινητήριος νοῦς στὴν μὴ κερδοσκοπικὴ ὀργάνωση ΚΕΦΙΜ, ποὺ ἔχει ὡς σκοπὸ τὴν μελέτη καὶ τὴν διάδοση τοῦ φιλελευθερισμοῦ, νοουμένου στὴν ἐκδοχὴ τοῦ διεθνοῦς νεοφιλελευθερισμοῦ τῆς Σχολῆς τοῦ Σικάγου.
Ἡ ὀργάνωση αὐτὴ δραστηριοποιεῖται μέσα στὸν Πανεπιστημιακὸ κυρίως χῶρο καὶ στρατολογεῖ φοιτητὲς στὶς ἰδέες τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ, μὲ τὴν ἀξιοποίηση κάθε δυνατοῦ πλεονεκτήματος ποὺ παρέχει ἡ εὔνοια τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ δασκάλου καὶ ἡ συνεργασία μὲ ξένες ὀργανώσεις τοῦ διεθνοῦς νεοφιλελευθερισμοῦ, ποὺ συγχέεται σήμερα μὲ τὴν παγκοσμιοποίηση καὶ τὰ ἐθνομηδενιστικὰ ἰδεολογήματα.
Ὑπάρχει, κατ' ἀρχήν, ἕνα θέμα δεοντολογίας, κατὰ πόσο ἕνας καθηγητὴς Πανεπιστημίου ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κάνει κατάχρηση τῆς θέσεώς του γιὰ νὰ ἐπιδίδεται σὲ ἰδεολογικὴ προπαγάνδα, μέσω ὀργανώσεων ποὺ ὁ ἴδιος συστήνει καὶ προάγει στὸ...
Πανεπιστήμιο, συνεργαζόμενος μάλιστα μὲ ξένα κέντρα ἰδεολογικῆς προπαγάνδας.

Εἶναι πολὺ διαφορετικὴ ἡ διεθνὴς συνεργασία καὶ δραστηριότητα, ποὺ ἀναφέρεται σὲ ἐπιστημονικοὺς σκοποὺς καὶ πολὺ διαφορετικὴ ἡ ἀπροκάλυπτη προπαγάνδα, ποὺ ἐκφεύγει τῶν ὁρίων τῆς πανεπιστημιακῆς τάξεως. Τὸ ΚΕΦΙΜ, ἄλλωστε, δὲν περιορίζεται στὴν ἁπλὴ προπαγάνδα. Προσφέρει εὐκαιρίες προσωπικῆς ἀνελίξεως καὶ σταδιοδρομίας, μέσα ἀπὸ τὶς Εὐρωπαϊκὲς κυρίως ἀλλὰ καὶ ἄλλες διεθνεῖς συνεργασίες καὶ ἐξασφαλίζει, μὲ ἄξονα τὶς ἰδέες τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ, ἀλλά, ὅπως ἀποδεικνύεται, καὶ τοῦ ἐθνομηδενισμοῦ καὶ τοῦ λεγόμενου «πολὺ πολιτισμοῦ». Οἱ εὐκαιρίες δὲν προσφέρονται γενικὰ σὲ ὅλους τους φοιτητὲς τοῦ Πανεπιστημίου, ἀλλὰ στοὺς ἰδεολογικοὺς προσήλυτούς του ΚΕΦΙΜ.

Aigina Stasidi 400Πρό ἡμερῶν δημοσιεύτηκε ἕνα κείμενο τοῦ κ. Ἀριστείδη Χατζῆ καθηγητοῦ Φιλοσοφίας Δικαίου & Θεωρίας Θεσμῶν στό Ἐθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν καί μέλος τῆς ἐπιτροπῆς «Ἑλλάδα 2021» στό ὁποῖο ὑποστηρίζει ὅτι, ὁ Ἰ.Καποδίστριας, τόν καιρό πού ἡ πανώλη ἔπληξε τήν Ὕδρα, ἔκλεισε τίς ἐκκλησίες.

Κατάπληξη μᾶς δημιουργεῖ πῶς ὁ κ.Καθηγητής ἐνῶ περιγράφει, μέ τρόπο ἀναλυτικό, τίς ἐνέργειες τοῦ Ἰ. Καποδίστρια, τοῦ ἀδελφοῦ του, Βιάρου Καποδίστρια, Ἐπιτρόπου Ὑγείας τοῦ νησιοῦ καί τοῦ διορισμένου στήν Ὕδρα γιατροῦ κ. Καλογερόπουλου, προσπερνᾶ ἐπιλεκτικά κάποια στοιχεῖα πού παρακάτω παραθέτουμε.

Οἱ ὁδηγίες πού ἔδωσε ὁ Βιάρος Καποδίστριας πρός τούς ὑγειονομικούς ὑπευθύνους τοῦ νησιοῦ τῆς Ὕδρας, ἔγγραφο μέ ἀριθμό 61 καί δημοσιεύονται στήν Γενική Ἐφημερίδα τῆς Ἑλλάδος στίς 23 Ἰουνίου 1828, εἶναι σαφείς:

«Γ΄. Ἅπαντες οἱ έφημέριοι καθεκάστης ἐφημερίας ἔχουσι χρέος νὰ σημειόνωσι τὴν ἄδειαν τοῦ ἐνταφιασμοῦ εἰς βιβλίον, τὸ ὁποῖον θέλει ἐπαριθμεῖται εἰς κάθε φύλλον, καί σφραγίζεται καὶ ὑπογράφεται ἐξ ἑνός τῶν Ὑγειοαστυνόμων, ὡς τό σχέδιον β’ («Σήμερον ἐνταφιάσθη ὁ ......... ἤ ἡ ........ κατά τήν ἔγγραφον ἄδειαν τοῦ Ὑγειοαστυνόμου ὑπ’ Ἀρ. .....»)

Εἰς τό αὐτό βιβλίον ὁ ἐφημέριος θέλει ἔχει χρέος νά σημειοῖ τά βαπτίσματα καί τά στεφανώματα κατά τά σχέδια ὑπ’ Ἀρ. ε’ («Σήμερον ἀνεδέχθη ἐκ τῆς ἁγίας κολυμβήθρας τό ...... ἄῤῥεν ..... ἤ θῆλυ ..... ὁ ...... ἤ ἡ ........ νομίμως γεννηθέν, ἤ γεννηθεῖσα παρά τῆς μητρός ....... καί παρά τοῦ ...... πατρός, καί ἦτον ἡμερῶν ...... ἤ μηνῶν, καί ὠνομάσθη .......») καί στ’ («Σήμερον μετά τήν ἔγγραφον ἄδειαν τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Αἰγίνης, καί μετά τήν ἐξομολόγησιν καί μετάληψιν τῶν ἁγίων καί ἀχράντων μυστηρίων, συνέζευξα εἰς νόμιμον γάμον κατά τούς κανόνας τῆς ἁγιωτάτης ἡμῶν ἐκκλησίας τόν .......... καί τήν ............ ἤ εἰς πρῶτον, ἤ εἰς δεύτερον, ἤ εἰς τρίτον γάμον, καί παράνυμφοι τῆς αὐτῆς μυσταγωγίας ἦτον .......»).

Ὅπως ἀντιλαμβανόμαστε ἀπό τά ἀνωτέρω ἔγγραφα, στήν Ὕδρα τελοῦνταν κανονικά κηδείες, βαπτίσεις καί γάμοι. Εἰδικά γιά τό Μυστήριο τοῦ Γάμου προβλεπόταν οἱ νεόνυμφοι νά ἔχουν κοινωνήσει τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Πῶς θά γίνονταν λοιπόν ὅλα τά παραπάνω καί εἰδικά τό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας ἐάν οἱ Ἐκκλησίες ἦταν κλειστές;

Μέσα στον Ἰουνίο του 1828 ἔπαυσαν τά μέτρα καί ἀπεκατεστάθη ἡ ἐπικοινωνία μέ τήν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα, ὅπως ἀναφέρεται στήν Γενική Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως: «Τά φρονίμως ληφθέντα καί ἀκριβῶς ἐκτελεσθέντα ἐν Ὕδρᾳ ὑγειονομικά μέτρα δέν ἐβράδυναν νά ἀποκαταστήσουν εἰς τήν προτέραν ἀσφάλειαν τήν ὑγείαν ἐκείνης τῆς νήσου. Ὅθεν παρελθουσῶν ἤδη τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν τῆς καθάρσεώς της, ἔλαβεν ἐλευθέραν συγκοινωνίαν μέ τά λοιπά ὑγιῆ μέρη τῆς Ἑλλάδος. Κατ’ αὐτήν τήν περίστασιν ὁ Ἔκτακτος Ἐπίτροπος τῶν Δυτικῶν Σποράδων ἐξέδωκε τήν ἑξῆς προκήρυξιν εἰς τήν νῆσον Ὕδραν. Μετ’ οὐ πολλάς δ’ ἡμέρας ἐξέρχεται καί ἡ νῆσος Σπέτσαι ἀπό τήν τεσσαρακοστήν τῆς προφυλάξεώς της, καθότι δέν συνέβη οὐδ’ εἰς αὐτήν τίποτε ἱκανόν νά μᾶς βάλῃ εἰς ἀμφιβολίαν περί τῆς ἐντελοῦς ὑγείας της.»

Ἀντίθετα ὁ κ.Χατζής ἀναφέρει ὅτι : «Στίς 5 Μαΐου ἡ Κυβέρνηση ἀποφάσισε νά διατηρήσει τά ὑγειονομικά μέτρα προφύλαξης γιά ἀόριστο χρόνο, τηρώντας τα μέ μεγάλη αὐστηρότητα, ἰδιαίτερα στή θαλάσσια περιοχή μεταξύ τῶν δύο νησιῶν και τῆς Πελοποννήσου. ..»

Μᾶς παραθέτει καί μᾶς τονίζει ὅτι: «Αὐτό ἀποδεικνύεται μέ ἕναν ἀπό τούς πρώτους νόμους πού πέρασε ὁ ἴδιος τόν Αὔγουστο τοῦ 1828, ὅταν πιά ἡ ἐπιδημία βρισκόταν σέ ὕφεση. Στίς 20 Αὐγούστου τοῦ 1828 ἐξέδωσε Ψήφισμα «Περί ὑγειονομικῶν διατάξεων» (Ψηφ. 15/20.8.1828).» Αὐτό τό ψηφισμα δέν ἔγινε ὅμως ΠΟΤΕ νόμος τοῦ Κράτους διότι ΠΟΤΕ δέν δημοσιεύθηκε στήν ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως ὥστε νά ἔχει ἰσχύ ὡς νόμος τοῦ Κράτους. Τό ψήφισμα αὐτό, ἀκόμα καί ἄν ὑπάρχει, διότι καί αὐτό ἀμφισβητεῖται μιᾶς καί τό πρωτότυπο δέν ὑπάρχει, ἀλλά μόνο ἕνα αντίγραφο, γιατί δέν ἐνεργοποιήθηκε πρίν την επιδημία;

Εἶναι ἄξιο ἀπορίας πῶς ἕνας Καθηγητής, πού ἔχει ὡς σκοπό νά ἀναζητᾶ τήν ἀλήθεια καί τήν γνώση, νά ἀποσιωπᾶ κείμενα καί νά χρησιμοποιεῖ ἐπιλεκτικά κάποια ἄλλα.

Τά παραπάνω δέν τά γνωρίζει ὁ κ. Καθηγητής ὁ ὁποῖος τυγχάνει καί μέλος τῆς ἐπιτροπῆς «Ἑλλάδα 2021»; Παραθέτει μέ λεπτομέρειες τά γεγονότα τῶν ἡμερῶν ἐκείνων καί δέν γνωρίζει τά προαναφερόμενα; Τί εἶναι αὐτό πού ὁδηγεῖ τόν κ. Χατζή νά θυσιάζει ἀκόμα καί τήν ἐπιστημονική του ἐγκυρότητα προκειμένου νά ἐπιτύχει τό ἐπιθυμητό γιά ἐκεῖνον, ἀποτέλεσμα; Ποιά εἶναι ἡ σκοπιμότητα ὅλων αὐτῶν; Τί θέλει νά πετύχει;

Μήπως προσπαθεῖ νἀ ἀλλοιώσει τά πραγματικά γεγονότα μέ τρόπο ἄγαρμπο καί ἀντιεπιστημονικό, ὥστε νά κάμψει τίς ἀντιστάσεις τοῦ πιστοῦ λαοῦ πού τιμᾶ καί σέβεται τόν Ἰ.Καποδίστρια; Μήπως θέλει νά περάσει τό μήνυμα ὅτι, ἀφοῦ ὁ Καποδίστριας, πού τόσο τιμᾶτε καί σέβεστε, ἔκλεισε τίς Ἐκκλησίες ἐσεῖς γιατί ἀντιδρᾶτε; Ποιόν σκοπό ἄραγε ἐξυπηρετεῖ ὁ κ. Χατζής;

Αὐτό ὅμως πού προξενεῖ κατάπληξη εἶναι ἡ υἱοθέτηση αὐτῶν τῶν θέσεων ἀπό μέρους τῶν Ἱεραρχῶν, οἱ ὁποῖοι χωρίς κἄν νά ἐξετάσουν τά γεγονότα, ἔτρεξαν νά καθησυχάσουν τούς πιστούς ὅτι, δέν πειράζει πού ἔκλεισαν οἱ Ἐκκλησίες, ἔχει ξαναγίνει.

Ὅλα τοῦτα μᾶς προξενοῦν σκέψεις καί ἀνησυχία γιά τά τεκταινόμενα καί θεωρήσαμε χρέος μας νά δώσουμε στή δημοσιότητα ὅλα τά στοιχεῖα, ἐπαρκῶς στοιχειοθετημένα καί τεκμηριωμένα. Πρέπει νά ξυπνήσουμε καί νά ἀντιληφθοῦμε ὅτι οἱ Πολιτικοί ἀλλά καί πολλοί Ἐκκλησιαστικοί ἄρχοντες προσπαθοῦν νά μᾶς ἀποκόψουν ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Πίστη μας.

Νικόλαος Καρζῆς

Ἠλ/γος – Μηχ/κος ΕΜΠ

Έδημοσιεύθη στην έφημερίδα "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ" τήν 3 Ἀπριλίου 2020

 

«Μνήμη και Τιμή ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ του Ανθρώπου που προετοίμασε το ‘21» είναι ο τίτλος των φετινών εκδηλώσεων του Κέντρο UNESCO Ιονίου (27- 30/9/2019).

Παρασκευή 27/9/2019: 7.30 μ.μ. στην Ιόνιο Βουλή,
Ομιλία με θέμα: «Η Όμολογία Πίστεως’ του Μέτερνιχ κοι ο Καποδίστριας. Αποκαλύπτοντας την ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα του Μέτερνιχ όπως ο ίδιος την αποτύπωσε».
Ομιλητής ο Γεώργιος Σκλαβούνος, Ιστορικός- Ερευνητής. Προλογίζει και συντονίζει ο Πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου κ. Αθανάσιος Ευσταθίου.

Δευτέρα 30/9/2019: ώρα 10 π.μ. στην Ιερά Μονή της Πλατυτέρας Αρχιερατικό Μνημόσυνο εις μνήμην Ιωάννου Καποδίστρια που θα τελέσει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος .

Τις εκδηλώσεις πλαισιώνει η Χορωδία Κέρκυρας.

Συνδιοργανωτές Φορείς
Ιερά Μητρόπολις Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων
Περιφέρεια Ιονίων Νήσων
Ιόνιο Πανεπιστήμιο -Τμήμα Ιστορίας
Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας
Δικηγορικός Σύλλογος Κέρκυρας
ΤΕΕ Κέρκυρας
Εταιρεία Κέρκυρας Κέντρο Unesco Ιονίου

Ένα πορτραίτο του Ιωάννη Καποδίστρια σε ηλικία 38 χρόνων που έστειλε στην οικογένειά του από τη Ρωσία, κοσμεί το πρώτο σπίτι του μεγάλου Έλληνα πολιτικού, στο κτήμα Κουκουρίτσας στην Κέρκυρα, που λειτουργεί ως μουσείο.

Εγκαινιάστηκε το 2017 και οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τη ζωή και τη σταδιοδρομία του Καποδίστρια στην Κέρκυρα, τη Ρωσία και άλλες χώρες αλλά και στο νέο ελληνικό κράτος, μέσα από αντικείμενα που ανήκαν στον ίδιο και την οικογένειά του αλλά και μέσα από την αλληλογραφία του και διάφορα κυβερνητικά έγγραφα.

Συνολικά πρόκειται για περίπου 400 αντικείμενα και τεκμήρια που ανήκαν στον Ιωάννη Καποδίστρια και στην οικογένειά του, ή αφορούν στο έργο του.

Εκτίθενται προσωπικά χρηστικά αντικείμενα του Κυβερνήτη, τιμητικά δώρα που έλαβε, παράσημα, βιβλία, έργα τέχνης και έγγραφα της Καποδιστριακής Περιόδου, καθώς και έπιπλα και οικοσκευή που είτε χρησιμοποίησε ο ίδιος είτε εμπλουτίστηκε από μεταγενέστερες γενιές της οικογένειας κατά την διαβίωσή τους στην Κουκουρίτσα.