Ἄπὸ ἡμέρες ὁ δάσκαλος εἶπε οτὰ παιδιὰ νὰ γράψουν στὰ τετράδιά των ὅσες παροιμίες ξεύρουν ἢ μποροῦν νὰ μάθουν γιὰ τοὺς φθινοπωρινοὺς μῆνες.
Τὰ παιδιὰ ἔγραψαν στὰ τετράδιά των πολλές. Νά οἱ σπουδαιότερες:
ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ
1. Τὸν Τρυγητὴ τ’ ἀμπελουργοῦ πᾶνε χαλάλι οἱ κόποι.
2. Ἄν ἴσως βρέξῃ ὁ Τρυγητής, χαρὰ στὸν τυροκόμο.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ
1. Ὀκτώβρης καὶ δὲν ἔσπειρες, σιτάρι λίγο θά ῾χῃς.
2. Τὸ Σεπτέμβρη τὰ σταφύλια, τὸν Ὀκτώβρη τὰ κουδούνια.
3. Ὅποιος σπέρνει τὸν Ὀκτώβρη ἔχει ὁκτὼ σειρὲς στ’ ἁλώνι.
ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΕΜΒΡΙΟ
1. Τὸ Νοέμβρη καὶ Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες.
2. Ἡ Πούλια βασιλεύοντας τὸ μήνυμά της στέλνει: Οὔτε τσοπάνος στὰ βουνὰ οὔτε ζευγᾶς στοὺς κάμπους.
Πηγή : Αναγνωστικό Γ' Δημοτικού 1955
