Στην Ενότητα αυτή θα παρουσιάσουμε θέματα και αποσπάσματα που δεν εντάσσονται στις προηγούμενες ενότητες

Η Ομοσπονδία Ελληνικών Συλλόγων της Αυστρίας οργανώνει εκδήλωση στη Βιέννη, αφιερωμένη στην κορυφαία προσωπικότητα του Πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια.

Αφορμή για την εκδήλωση, η συμπλήρωση 200 χρόνων από την τοποθέτηση του Ιωάννη Καποδίστρια στη Ρωσική Πρεσβεία της Βιέννης, η οποία σήμανε και την απαρχή της διπλωματικής σταδιοδρομίας του στη Ρωσία.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου, στος 7 το βράδυ, στο Δημαρχείο της Βιέννης. Κεντρικός Ομιλητής θα είναι ο κ. Ανδρέας Κούκος - Πρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης Έργου Ιωάννη Καποδίστρια, Νομικός, Καθηγητής Νεότερης Ιστορίας στη Σχολή Εθνικής Άμυνας.

ο έγκριτος ομιλητής πρόκειται να αναπτύξει το πολύ ενδιαφέρον θέμα: «Η συμβολή του Ιωάννη Καποδίστρια στην Ελληνική Επανάσταση και την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους: Διπλωματία και Χάραξη Υψηλής Στρατηγικής στη Βιέννη του 19ου Αιώνα».

( Η επιστολή που εστάλη στον Δήμαρχο Κερκυραίων, πριν από 6 χρόνια,από τον κ. Βασίλη Λαμπούση,  Φαρμακοποιό της Μυτιλήνης)

Κύριε Δήμαρχε

Συγχωρήστε μου το θάρρος να κλέψω λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σας, αλλά θα ήθελα να εκφράσω σε σας κάποιες σκέψεις μου, που εδώ και πολύ καιρό έχουν εγκατασταθεί στο μυαλό μου, και εσείς είστε νομίζω, ο πλέον κατάλληλος άνθρωπος που θα μπορούσε να τις φέρει σε πέρας.
Θέλω να σας μιλήσω για έναν άνθρωπο, που έδωσε τα πάντα, καριέρα, δόξα , περιουσία, προσωπική ζωή και ευτυχία, έζησε μια ζωή σαν κοσμοκαλόγερος και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά έδωσε στο τέλος, εν γνώσει του, ό,τι πολυτιμότερο, την ίδια του την ζωή σε ένα σκοπό, σε μια ιδέα: Την Ελλάδα. Εκείνος πέτυχε, ο σκοπός του πραγματοποιήθηκε, η θυσία του βρήκε τόπο και ρίζωσε. Η αδικία όμως που πολέμησε σ’ όλη του τη ζωή, πήρε εκδίκηση και ουδέποτε τιμήθηκε όπως του άξιζε, ουδέποτε έγινε θρύλος, όπως άλλοι σύγχρονοι του, αν και πιστεύω ότι ήταν ο μεγαλύτερος από όλους

 

Ο κ. Κοκκινάκης Δημήτριος έγραψε το βιβλίο με τίτλο "Ποιοί δολοφόνησαν τον Ι.Καποδίστρια;", ένα βιβλίο 1300 σελίδων εκδόσεις Συμμετρία. Πρόκειται για μια μελέτη του Κ.Κοκκινάκη κατόπιν πολυετούς έρευνας.Εδώ σας παρουσιάζουμε μια περίληψη της μελέτης αυτής

dolofonoi

 

 

Dolofonia

Ἡμέρα ἀποφράδα γιά τόν τόπο καί τήν Πατρίδα ἡ 27η Σεπτεμβρίου 1831. Ὁ πρῶτος Κυβερνήτης τῆς ἐλεύθερης καί ἀνεξάρτητης Ἑλλάδας πέφτει δολοφονημένος ἀπό χέρια συμπατριωτῶν μας στήν εἴσοδο τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Ἁγ. Σπυρίδωνα στό Ναύπλιο, πηγαίνοντας νά παρακολουθήσει τήν Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία.

Ποιός ἦταν ὅμως ὁ Ἰ. Καποδίστριας; Ποιός ἦταν ὁ ἄνθρωπος αὐτός πού συγκέντρωσε ἐπάνω του τήν τόση ὀργή καί θυμό ὥστε νά ἔχει τέτοια κατάληξη; Τί προξένησε τόν θάνατό του;

Μήπως ἀναριχήθηκε στήν διακυβέρνηση τῆς Χώρας γιά νά κερδίσει τιμές καί δόξα; Μήπως θέλησε νά τροφοδοτήσει τήν προσωπική του φιλοδοξία καί στήν προσπάθεια αὐτή πάτησε ἐπί δικαίων καί ἀδίκων;

Μέ παρακάλια καί ἀγωνία οἱ Ἕλληνες ζήτησαν ἀπό τόν Ἰ. Καποδίστρια νά ἀναλάβει τήν κυβέρνηση τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Ἑλλάδα βυθιζόταν μέρα τή μέρα καί κινδύνευε νά χάσει ὅλα ὅσα εἶχε ἀποκτήσει μέ τόν ἀγῶνα ἐναντίων τῶν Τούρκων. Οἱ Ἕλληνες μοιρασμένοι σέ φατρίες, ὅλοι ἐναντίον ὅλων εἶχαν ἐπιδοθεῖ σέ ἀνελέητο κυνήγι ἀντιπάλων μέ τελικό σκοπό τήν ἐπικράτησή τους ἔναντι τοῦ ἄλλου.

Κύριε διευθυντά

Συναχθήκαμε στην προς Δυσμάς α­κραία Μεγαλόνησο της Ελλάδος, την καλλίφημη Κέρκυρα, όπου υπήρξε, η καθ' Ομηρον ιδεατή πολιτεία, η θρυλούμενη των Φαιάκων, για να προ­σκυνήσουμε τη γενέτειρα και να τι­μήσουμε τη μνήμη του Ιωάννου Κα­ποδίστρια, κορυφαίου των Ελλήνων του ΙΘ' αιώνα. Κατά οιονεί συμβολική συ­γκυρία η καταγωγή του είχε ρίζα και α­πό την προς Ανατολάς ακραία Μεγα­λόνησο της Ελλάδος, την καλλίφημη επίσης Κύπρο, μυθική γενέτειρα της Αφροδίτης, όπου στον τέταρτο π.Χ. αι­ώνα άσκησε με τόσο έξοχο τρόπο την πολιτική εξουσία ο θρυλικής ηθικότητας ηγέτης Ευαγόρας. Ο Ιωάννης Καποδίστριας ως ρυθμιστής δεξιοτέχνης της εξωτερικής πολιτικής της ρωσικής αυτοκρατορίας, αν και μη Ρώσος, αλλά Έλλην, υπήρξε το 1815 ο μεγαλουργός αρχιτέκτων της πανευρωπαϊκής   ειρήνης  και ταυτόχρονα προστάτης ιδιαί­τερα της ηττημένης Γαλλίας, ενώ το 1814 είχε προστατεύσει την Ελβετία. Το 1821 στη Διάσκεψη του Λάυμπαχ έσωσε την Ελληνική Επανάσταση, με το ρω­σικό veto, από την εναντίον της επέμ­βαση της  Συμμαχίας των ευρωπαϊκών τότε μεγάλων κρατών.