Αρθρα
Οταν ὁ Καποδίστριας ἦρθε στήν Ἑλλάδα βρῆκε μιά χώρα κατεστραμμένη, χωριά ἐγκατελελειμμένα καί ἐρείπια ἀκόμα νά καπνίζουν ἀπό τίς φωτιές.
Ὅμως ἕνα ἀπό τά μεγάλα προβλήματα πού ταλάνιζαν τήν ἐποχή καί προξένησαν μεγάλες συμφορές ἦταν τά ἄγρια πάθη καί οἱ διχόνοιες μεταξύ τῶν Ἑλλήνων.
Πάθη καί διχόνοιες οἱ ὁποῖες εἶχαν τήν ρίζα τους στήν ἀπληστία τῶν φατριῶν κοτζαμπάσηδων νά ἐλέγξουν τόν τόπο.
Μιά γλαφυρή ἀναφορά τῶν ὅσων συνέβαιναν ἔχουμε στόν ἐνθρονιστήριο λόγο τοῦ Καποδίστρια πού ἐκφώνησε ὁ Θ. Καΐρης στήν Αἴγινα, ὅπου μεταξύ τῶν ἄλλων ἀναφέρει:
«Ὅσοι εὑρέθητε εἰς τὴν Ἐθνικὴν ἐκείνην Συνέλευσιν, ἐνθυμεῖσθε ἀκόμη ποῖα ἄγρια πάθη ἠγέρθησαν διὰ νὰ καταστρέψωσιν ὅ,τι ἡ μανία τῶν τυράννων ἤ παρέβλεψεν, ἤ δὲν ἐδυνήθη νὰ ἀφανίσῃ. Ποία φλὸξ διχονοιῶν ἐξήφθη διὰ νὰ κατακαύσῃ, ὅσα τὸ ἐχθρικὸν πῦρ δὲν ἠμπόρεσε νὰ καταφλέξῃ πῶς ὁ Ἕλλην κατὰ τοῦ Ἕλληνος, ὁ συγγενὴς κατὰ τοῦ συγγενοῦς, ὁ ἀδελφὸς κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ καθωπλίζετο, καὶ ὁ ἄσπλαγχνος καὶ ἀδυσώπητος ἐμφύλιος πόλεμος ἑτοιμάζετο νὰ καταφέρῃ τὴν τελευταίαν εἰς τὴν πνέουσαν τὰ λοίσθια πατρίδα πληγήν. Τότε, μόλις τὸ ὄνομα προφέρεται τοῦ Καποδίστρια, καὶ ὅλα καταπραΰνονται ἡ ὁρμὴ τῶν ἀγρίων παθῶν κατέπαυσε, καὶ τὰ ὀλέθρια τῶν διχονοιῶν ἀποτελέσματα ἐμποδίσθησαν. Φέρετε ἀκόμη κατὰ νοῦν πόσην χαρὰν ἐπροξένησεν ἡ ἐκλογή του· μὲ ποίαν ἀγαλλίασαν τὴν ἐδέχθησαν οἱ ἐκεῖ εὐρεθέντες· μὲ πόσην ταχύτητα διεδόθη εἰς ὅλον τὸ ἔθνος καὶ ποίας ἐλπίδας τοῦ ἐνέπνευσεν.»
Ευχαριστούμε την κ. Κατερίνα Σπετσιέρη - Beschi για την ευγενική παραχώρηση στον ιστότοπό μας του παρακάτω άρθρου καθώς και την ιδιόχειρη αφιέρωσή της στο περιοδικό Ζυγός αρ.22-23 στο οποίο δημοσιεύτηκε.
ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΣΠΕΤΣΙΕΡΗ - ΒΕSCHI
Ἱστορικοῦ τῆς Τέχνης
Η «ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ»
ΚΑΙ Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ
ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΤΣΟΚΟΣ
Ce qui nous flatte le plus c' est de vivre chez le souvenir des hommes», γράφει, ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας στὸ περιθώριο μιᾶς προσωπογραφίας του (1) (εἰκ. 1). Ὁ σπουδαῖος ρόλος ποὺ ἀποκτάει ἡ εἰκονολογικὴ λειτουργία στὴ μνήμη τῶν ἀνθρώπων καὶ οἱ διάφορες προσωπογραφίες ποὺ τοῦ εἶχαν ἤδη γίνει (2), ἄφηναν στὸν Καποδίστρια τὴν ἐλπίδα μιᾶς τέτοιας εὐχῆς. Ὕστερα ὅμως ἀπὸ τὴν τραγική του δολοφονία στὸ Ναύπλιο, στὶς 27 τοῦ Σεπτέμβρη 1831, οἱ εἰκαστικὲς παραστάσεις τοῦ πρώτου κυβερνήτη τοῦ ἐλεύθερου Ἑλληνικοῦ κράτους περνοῦν δικαιολογημένα μιὰ δύσκολη φάση. Φτάνει ν' ἀναλογιστεῖ κανεὶς τὴν ἐκρηκτικὴ ἀτμόσφαιρα τῶν ἀντιθέσεων ποὺ ὁδήγησαν στὴ δολοφονία του καὶ τὸ πολιτικὸ κλίμα τῆς ξένης μοναρχίας ποὺ ἐπιβλήθηκε ἀπὸ τὶς μεγάλες Δυνάμεις. Ἄν καὶ ἡ Ἐθνική Συνέλευση, στὰ 1843, ἀποφάσισε νὰ τὸν τιμήσει μ' ἕναν ἀνδριάντα, τελικὰ μόνο ἡ πατρίδα του, ἡ Κέρκυρα, θὰ τὸν θυμηθεῖ καὶ στὶς 12 τοῦ Ἀπρίλη 1887 θὰ στήσει στὴ σπιανάδα τὸ ἄγαλμά του, ἕργο τοῦ Λ. Δρόση (3). Τὸ ἐπίσημο Ἐλληνικὸ κράτος, μόλις 46 χρόνια ἀργότερα, στὶς 25 τοῦ Μάρτη 1933, θὰ τιμήσει τὸν πρῶτο κυβερνήτη, μ' ἕνα ἄγαλμα τοῦ Μιχ. Τόμπρου στὸ Ναύπλιο. Οἱ ἰδιωτικές πρωτοβουλίες, ἀντίθετα, εἶναι ἀρκετὲς καὶ ἐνδιαφέρουσες, ὅπως ἐκεῖνες ποὺ ἀναφέρονται στὴν ἀναπαράσταση τῆς δολοφονίας του, καὶ ποὺ θὰ μᾶς ἀπασχολήσουν στὰ πλαίσια αὐτῆς τῆς μελέτης.
1.Ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας. Λιθογραφία τοῦ Η. Μuller.
 |
Σημαντικός αριθμός ιδιόχειρων επιστολών του Κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια θα δημοπρατηθούν την Κυριακή 24 Ιουνίου από γνωστό ελληνικό οίκο.
Σαν σήμερα, στις 11 Φεβρουαρίου 1776, γεννήθηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας. Ονειρευόταν μια Ελλάδα ανεξάρτητη και αυτό το πλήρωσε με την ζωή του. Σήμερα, που καλούμαστε για μια ακόμη φορά να υπερασπιστούμε τον τόπο μας, ας σταθούμε κι ας μελετήσουμε τη ζωή αυτού του Μεγάλου Έλληνα. Θα μας εμψυχώσει, θα μας εμπνεύσει. Σήμερα έχουμε ανάγκη το Φως του περισσότερο από ποτέ.
Ο Καποδίστριας ήταν και μεγάλος ευεργέτης της Ελβετίας. Ως διπλωμάτης-απεσταλμένος της Ρωσίας συνέβαλε στην διασφάλιση της ουδετερότητας και ανεξαρτησίας της Ελβετίας, καθώς και στην δημιουργία Συντάγματος (και όχι μόνο). Η Λωζάννη και η Γενεύη αναγνώρισαν το έργο του και του απέδωσαν μεγάλες τιμές, τον ανακήρυξαν μάλιστα Επίτιμο Δημότη. Από το 2009, στην παραλίμνια περιοχή Ouchy της Λωζάννης, βρίσκεται προτομή του Ι. Καποδίστρια που φιλοτέχνησε Ρώσος γλύπτης. Για την ιστορία, το ελληνικό κράτος αρνήθηκε να συμμετάσχει στα έξοδα της δημιουργίας της προτομής, ενώ η Ελληνική Πολιτεία έλαμψε δια της απουσίας της την ημέρα των αποκαλυπτηρίων της προτομής, που έγινε παρουσία των Υπουργών Εξωτερικών Ελβετίας και Ρωσίας. Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος ήταν τότε η Ντόρα-Ανάν-Μνημονίου-Μπακογιάννη.
Μετά από τα σύντομα εισαγωγικά, να σας πω τί συνέβη σήμερα στο Ouchy...
Κατέβηκα να πω μια καλημέρα στον μπαρμπα-Γιάννη. Μόλις έφθασα εκεί, με περίμενε μια μεγάλη έκπληξη: ένα τεράστιο, πανέμορφο μπουκέτο λουλούδια βρισκόταν μπροστά από την βάση της προτομής. Επάνω του, μια ρωσική σημαία έγραφε "Les diplomates Russes" (οι Ρώσοι διπλωμάτες). Τα συναισθήματα ανάμεικτα. Θαυμασμός κι εκτίμηση για τους Ρώσους που δεν ξέχασαν τον Καποδίστρια... λύπη μαζί με οργή για την ανυπαρξία της Ελληνικής Πολιτείας... Το Προξενείο της Γενεύης, η Πρεσβεία της Βέρνης, η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΗΕ... μόνο για να βάζουν σφραγίδες και να διοργανώνουν δεξιώσεις υπάρχουν τελικά; Η ολική αποσύνθεση του φαύλου ελληνικού κράτους, αντικατοπτρίζεται στη λίμνη Leman τόσο παραστατικά... όταν αρρωσταίνει ο κορμός, επόμενο είναι ν' απογυμνώνονται και τα κλαδιά... Τί θλιβερό...
